Baracca

Baracca, Leuven

Het zal het internationale bloed zijn: als Kiko Amoruso en Ana Mironenko praten over Baracca druipt de passie en de goesting ervan af. Ze vonden er zelfs een nieuw concept voor uit: social bites. Sharing is caring. Bij Baracca is het meer dan een hashtag, het is een manier van lunchen en dineren geworden.

Mensen samenbrengen rond de tafel. Daar gaat het om

Met dank aan Kiko’s oma. “Het concept is geïnspireerd door de Italiaanse keuken. Toen ik klein was en bij oma op bezoek, zaten we met de ganse familie aan tafel. Centraal stond een overvloed aan gerechten waar iedereen van proefde. Met Baracca doen we hetzelfde: mensen samenbrengen aan tafel.” De kleine gerechten om te delen en één of meerdere cocktails van het huis zijn vaak de voorproefjes voor de echte ster van de avond: een homemade pizza, klaargemaakt in de enige houtoven van Leuven. Voor het deegrecept gingen Kiko en Ana letterlijk Italië rond. Tot in de verste uithoeken van het land. “Uiteindelijk vonden we een uniek zuurdesemdeeg in een piepklein restaurant. Onze pizzaiolo bleef er twee maanden werken. Uit dankbaarheid mochten we het recept zelf gebruiken. En dat doen we nog steeds.”

Voor een buitenstaander kan het hectisch lijken, maar voor ons is het georganiseerde chaos

Lekker eten, samen genieten en sfeervol tafelen. In het interieur van Baracca is hout rijkelijk aanwezig en bepalen rode details de setting. Aan de lange bar zitten de gasten haast in de open keuken. Je voelt de hitte van de oven. “De beperkte oppervlakte was de grote uitdaging. Samen met Bossuyt hebben we elke centimeter benut. Dat moet ook om tweehonderd couverts per dag te serveren. Voor een buitenstaander kan het hectisch lijken, maar voor ons is het georganiseerde chaos.”